iki kedim olsa

benim nüfus ölçü birimim stadyumdur. mesela şehirlerarası yolda gidiyorsun bi beldeye girdin nüfus 20 bin diyor ha iyi diyorum inönü ye sığdı bunlar. öteki beldeye girdin nüfus 38 bin mesela ha yok diyorum bunları saraçoğlu na aldıralım anca sığar yer yer de boşluklar göze çarpar. sonra diyorum ki ulan bi de nou camp a koyduğunu düşünsene yazııııık kale arkasını anca doldurur. bunları derken de sineztezik olma avantajımı da sergileyerek aklımda geometrik olarak böyle siyah arkaplan üzerinde yeşil geometrik şekiller düşün o şekilde belde haritasına yayılmış apartmanları ve xray gözlerimle içerisinde nokta halinde düşündüğüm bireyleri bir mıknatısın çektiği gibi toplu ve düzenli bir şekilde önceden belirlediğim noktaya doğru çekip bir nevi sıkıştırma işlemi gerçekleştiriyorum aklımda. ama olay şu ki tam şu sularda uykusuzluğun verdiği ağır depresyon (örtülü) ve zaman algısındaki paradigma değişkenlerinin sebep olduğu halk arasında inception olarak bilinen bir hastalık ile yaşam mücadelesi veriyorum. mesela aklımdan geçen ilk şey 7 ile 4 arasında nasıl olur da sadece 2 adet sayı bulunabiliyor olması (5 ve 6 şeklinde). sanki 3 tane olması lazım bence burda. ya kendimi saymayı unutuyorum ya da boşluklardan yola çıkmalıydım o çok önemli değil. depresyon demiştim o daha önemli. o da şöyle ki mesela bugün de hava güneşli burda ama sanki üzerine başka bi layer konmuş opacity si de %20 falan verilmiş öyle bi koyuluk var sanki etrafta. ve buna benzer olarak herkeşin ses tonunda bana karşı alınmış tavır ve içten pazarlık ve arkamda kuyu kazma daha da kötüsü beni hiç ciddiye almama seziyorum çok üzüldüm.